Je vous présente donc aussi une version traduite! Vous pourrez remarquer qu'il y a des mots que vous pourrez comprendre... Alors je vais vous faire une petite devinette à la fin de mes textes, car j'ai écris en une jolie langue que vous n'avez peut être jamais vu!
Mi do présentas al vi ankaù la tradukon el miajn tektojn! Vi povrimarkos esti vortoj ke vi komprenas...Tial al la fino de miajn tektojn, mi luddemandetighos al vi, char mi skribis en belega lingvo ke vi eble neniam vidis !
Avant tout un peu de prononciation:
c=ts
ch=tch
e=é
gh=dj
g=gu
u=ou
aù=aow
j=y
jh=j
(le "h"correspond à l'accent circonflexe)
mes textes traduits
Mi revas nature
Mi revas pri verdeco
Kaj mondo sen vetur'
Kio denove vivas la naturon
kiu ne volas rubajhojn.
Mi revas pri tiu loko
Kiun oni ne kredas
Estanta tre antaùa
Ghin oni ne forgesas.
Refreno: Sed mi suferas pri tiu tero,
El tristegaj, ghi perdighas
Se ni ne zorgus pri ghi,
La vivnaturverdo estus efemera.
Por ghi faru iojn ajn.
Mi revas sen pacienco
Ke ni povus konsciensciighi
Ke ni estas malzorgaj
Al ni prenas bonan direkton.
Mi revas ke la aero, la vetero
Estu protektitaj ghustatempe
Ni devas diri al chiaj infanoj
Estu kvietaj kaj fidantaj.
La vortoj
La vortoj prenighas la manoj
Por paroli pri revoj, realeco
Miaj malghojoj, koleroj, deziroj
Por diri al ni miri estas belega
Aù changhi ghin ekstere
Estu malpli trista kaj pli harmonie kun
Nia manier pensi kaj vivi
Ghi estasen nia fundo, hi enkontighos kaj aùskultos
Aliaj vortoj por prtigi kio oni shatas
Aù kio malkoetas kaj kio estas koneco, toleremo, respekto
Foje la vortoj estas silenaj, babiladaj
En penseoj, ili dirigas nin tio ni shatus,
Tio malamas. Vortoj estas ankaù en la fundo el niaj manoj
Altvaloraj penseoj en nia propra ghardeno, espero por la estonteco.
Naturo
Se mi etus birdeto
Mi flugus en arbaro
Mi siblus se estus bela vetero
Mi nidigos malvarmete.
Se mi estus kunikleto
Si saltados en herbojoj
Mi amikegus
Kaj mi amuzighos.
Se mi estus papilieto
Mi flugus flore kaj flore
Malpeza dochatra la horizonto
La horizonto kolorplene.
Se mi estis kanton
Mi skribos sensrebskriboj
Por chiuj la birdetidoj
Kiuj revas pri naturo.
Subvivi
Oni havas vivon
Oni havas en nia koro
Chiuj iom da pluvo
Ciuj iom da felicho.
Oni shatas la vivon
Kaj la aliaj ploras
Kiam aliaj ridas
Ili revas pri plibeltagoj.
Oni estas homoj kaj oni shagrenighas
Al chiuj vivaj elementoj kaj la vetero
Oni havas chiuj nia parto , de realecojn, de esperojn
Penseoj kaj revoj por igi morgaùoj.
Kial la homoj faris tion ?
Ili ne plu mirigas, ili pensas al ilin
En lia tro, aliaj pensas al aliaj
Ke estantas penseoj revoj kaj homareco
Char la vetero, necesviva akvo por la infanoj
La elementoj de la subvivi.
Zorgu pri naturon
Vi, naturon,
Vi kreskis, vikonstrughis
Vian belecon miregas nin
Sed via eterneco
Dangerata pro ni
Pro nia mono
Surhelpu ghin x2
Pro ni, pro nia mono.
La naturo tiel bela
Havas en sia fundo vundon
Shi rigardas ni, homoj
Kiu detruantegas chio jhetas
Kaj konscienprenas iom post iom dangeroj
Tion povas kaùzi
Por niaj infanoj x2
Faru pli bonmonde.
La klimato havas sufiche por ribeli
La homoj, la naturon
Ne plu estas harmonie
Chiu tago la veero estas en chiuj ezonoj
Zorgu ghin x2
Changhu niajn kondutoj.
Mi suferas pri naturo
Farajagi por tristegi la naturon rapidege.
Ni estas ighitaj poisonoj por estoj kies shi kreitis en sia tutkore.
Mi suferas vidi oni faras progreson, sed por vivo pli harmonia kuntiu donis vivon nin.
Dum la klimato ribelas pri ni, oni uzas vivojn esperojn por malnecesajojn.
Oni povus plie fari iojn ajn por estonteculoj. sed neniom okazas. rapidegu, char ni difektis jam la Tero.
Necesas oni ablsolute modifi niajn kutimojn tutkune por plibona mond'.
Penseo el chiel, momenteto silenta, vekighas niaj sensoj
kaj la vivo mirinda el misteroj diras al ni ne detruas ghin.
Estus sufiche maltrankvilaj pri vivon el eksterordinaran kreantanto kiu bezonas atento el nia parto, mirego, kvietigi sian doloron.
La homoj komprenus ke la plejgrandaj farontoj por helpi ghin viva ekzisto kiel altvalora kiel estu, necesas kaj vivbezonas por eviti la katastrofojn.
Zorgu al tiu mirindajho kaj el tiu maniero. oni povus danki la pli altvalor el patrinoj.
La vojeto
Vojeto arbare
Vojturnighas kantante
Laùiras sekrete
Malkovrigas malrapide
Flaru la Pinaj odoroj
Rozoj kaj Liloj
Prenu la tempon kaj parfumoj
Magias vin plezurigantoj
La herbejo vekigas ekarbare
Sekvu ni bela printempo
Poste vi ridetas al suno
Char viajn okuloj estas plenekbrilego
Sub la bruna nokto kiu kusighas
Mi observis tiuj kiuj falas
Sur la sur la tracharlignoj, ni lacas
Flanke el la fajro, apud la arboj oni manghas.
Belaj sezonoj
Akvguto, pluvguto en la chielo
Akvguto konstruas chielarko
Flugas flugas la birdoj kantante la renovon
La suno elvaporighas la akvguto
La suno shatas chapelighi
Apud vojo, momente, orumitas la maturaj tritikoj
Foliaj koloroj, ventflugantas
Arbaj koloraj malvarmventighas
Kaj al la ekarbaro, la nuboj malvarmploras
La negho entras foje la pajzaghon
La negho ghojigas la infanojn
La lumingeto kaj la mielo varmas la vekighantaj okuloj.
Ekflugo
Ne lernis flugi miaj flugiloj
Mi revadas en nuboj
Ah mi foriras fojtagoj
Tiu timo, kaj enviflugo
Falighas min en miksado
Ah malmiksadisgas mi plenvolo
Kiam la inko kaj la plumo chagrenighas
Mian koron kaj mian vivon mi perdighas
Ah miaj gestoj mallertas
Mi tristeghas kaj sentrouve
Miaj koloraj flugiloj esperas mi ke tage
Ah retrovos mi la ghojo feliche.
mon premier est une lettre de l'alphabet qui pose des questions
mon deuxieme est ce qui est pacifique
mon troisième, si je te lui ai prété, il me le ...
mon quatrieme est le contraire de tard.
Mon tout est une très belle langue.
(réponse: S paix rend tôt mes textes sont en esperanto
j'espère que ça vous a plu...
Mi do présentas al vi ankaù la tradukon el miajn tektojn! Vi povrimarkos esti vortoj ke vi komprenas...Tial al la fino de miajn tektojn, mi luddemandetighos al vi, char mi skribis en belega lingvo ke vi eble neniam vidis !
Avant tout un peu de prononciation:
c=ts
ch=tch
e=é
gh=dj
g=gu
u=ou
aù=aow
j=y
jh=j
(le "h"correspond à l'accent circonflexe)
mes textes traduits
Mi revas nature
Mi revas pri verdeco
Kaj mondo sen vetur'
Kio denove vivas la naturon
kiu ne volas rubajhojn.
Mi revas pri tiu loko
Kiun oni ne kredas
Estanta tre antaùa
Ghin oni ne forgesas.
Refreno: Sed mi suferas pri tiu tero,
El tristegaj, ghi perdighas
Se ni ne zorgus pri ghi,
La vivnaturverdo estus efemera.
Por ghi faru iojn ajn.
Mi revas sen pacienco
Ke ni povus konsciensciighi
Ke ni estas malzorgaj
Al ni prenas bonan direkton.
Mi revas ke la aero, la vetero
Estu protektitaj ghustatempe
Ni devas diri al chiaj infanoj
Estu kvietaj kaj fidantaj.
La vortoj
La vortoj prenighas la manoj
Por paroli pri revoj, realeco
Miaj malghojoj, koleroj, deziroj
Por diri al ni miri estas belega
Aù changhi ghin ekstere
Estu malpli trista kaj pli harmonie kun
Nia manier pensi kaj vivi
Ghi estasen nia fundo, hi enkontighos kaj aùskultos
Aliaj vortoj por prtigi kio oni shatas
Aù kio malkoetas kaj kio estas koneco, toleremo, respekto
Foje la vortoj estas silenaj, babiladaj
En penseoj, ili dirigas nin tio ni shatus,
Tio malamas. Vortoj estas ankaù en la fundo el niaj manoj
Altvaloraj penseoj en nia propra ghardeno, espero por la estonteco.
Naturo
Se mi etus birdeto
Mi flugus en arbaro
Mi siblus se estus bela vetero
Mi nidigos malvarmete.
Se mi estus kunikleto
Si saltados en herbojoj
Mi amikegus
Kaj mi amuzighos.
Se mi estus papilieto
Mi flugus flore kaj flore
Malpeza dochatra la horizonto
La horizonto kolorplene.
Se mi estis kanton
Mi skribos sensrebskriboj
Por chiuj la birdetidoj
Kiuj revas pri naturo.
Subvivi
Oni havas vivon
Oni havas en nia koro
Chiuj iom da pluvo
Ciuj iom da felicho.
Oni shatas la vivon
Kaj la aliaj ploras
Kiam aliaj ridas
Ili revas pri plibeltagoj.
Oni estas homoj kaj oni shagrenighas
Al chiuj vivaj elementoj kaj la vetero
Oni havas chiuj nia parto , de realecojn, de esperojn
Penseoj kaj revoj por igi morgaùoj.
Kial la homoj faris tion ?
Ili ne plu mirigas, ili pensas al ilin
En lia tro, aliaj pensas al aliaj
Ke estantas penseoj revoj kaj homareco
Char la vetero, necesviva akvo por la infanoj
La elementoj de la subvivi.
Zorgu pri naturon
Vi, naturon,
Vi kreskis, vikonstrughis
Vian belecon miregas nin
Sed via eterneco
Dangerata pro ni
Pro nia mono
Surhelpu ghin x2
Pro ni, pro nia mono.
La naturo tiel bela
Havas en sia fundo vundon
Shi rigardas ni, homoj
Kiu detruantegas chio jhetas
Kaj konscienprenas iom post iom dangeroj
Tion povas kaùzi
Por niaj infanoj x2
Faru pli bonmonde.
La klimato havas sufiche por ribeli
La homoj, la naturon
Ne plu estas harmonie
Chiu tago la veero estas en chiuj ezonoj
Zorgu ghin x2
Changhu niajn kondutoj.
Mi suferas pri naturo
Farajagi por tristegi la naturon rapidege.
Ni estas ighitaj poisonoj por estoj kies shi kreitis en sia tutkore.
Mi suferas vidi oni faras progreson, sed por vivo pli harmonia kuntiu donis vivon nin.
Dum la klimato ribelas pri ni, oni uzas vivojn esperojn por malnecesajojn.
Oni povus plie fari iojn ajn por estonteculoj. sed neniom okazas. rapidegu, char ni difektis jam la Tero.
Necesas oni ablsolute modifi niajn kutimojn tutkune por plibona mond'.
Penseo el chiel, momenteto silenta, vekighas niaj sensoj
kaj la vivo mirinda el misteroj diras al ni ne detruas ghin.
Estus sufiche maltrankvilaj pri vivon el eksterordinaran kreantanto kiu bezonas atento el nia parto, mirego, kvietigi sian doloron.
La homoj komprenus ke la plejgrandaj farontoj por helpi ghin viva ekzisto kiel altvalora kiel estu, necesas kaj vivbezonas por eviti la katastrofojn.
Zorgu al tiu mirindajho kaj el tiu maniero. oni povus danki la pli altvalor el patrinoj.
La vojeto
Vojeto arbare
Vojturnighas kantante
Laùiras sekrete
Malkovrigas malrapide
Flaru la Pinaj odoroj
Rozoj kaj Liloj
Prenu la tempon kaj parfumoj
Magias vin plezurigantoj
La herbejo vekigas ekarbare
Sekvu ni bela printempo
Poste vi ridetas al suno
Char viajn okuloj estas plenekbrilego
Sub la bruna nokto kiu kusighas
Mi observis tiuj kiuj falas
Sur la sur la tracharlignoj, ni lacas
Flanke el la fajro, apud la arboj oni manghas.
Belaj sezonoj
Akvguto, pluvguto en la chielo
Akvguto konstruas chielarko
Flugas flugas la birdoj kantante la renovon
La suno elvaporighas la akvguto
La suno shatas chapelighi
Apud vojo, momente, orumitas la maturaj tritikoj
Foliaj koloroj, ventflugantas
Arbaj koloraj malvarmventighas
Kaj al la ekarbaro, la nuboj malvarmploras
La negho entras foje la pajzaghon
La negho ghojigas la infanojn
La lumingeto kaj la mielo varmas la vekighantaj okuloj.
Ekflugo
Ne lernis flugi miaj flugiloj
Mi revadas en nuboj
Ah mi foriras fojtagoj
Tiu timo, kaj enviflugo
Falighas min en miksado
Ah malmiksadisgas mi plenvolo
Kiam la inko kaj la plumo chagrenighas
Mian koron kaj mian vivon mi perdighas
Ah miaj gestoj mallertas
Mi tristeghas kaj sentrouve
Miaj koloraj flugiloj esperas mi ke tage
Ah retrovos mi la ghojo feliche.
mon premier est une lettre de l'alphabet qui pose des questions
mon deuxieme est ce qui est pacifique
mon troisième, si je te lui ai prété, il me le ...
mon quatrieme est le contraire de tard.
Mon tout est une très belle langue.
(réponse: S paix rend tôt mes textes sont en esperanto
j'espère que ça vous a plu...